|
Gulo. ‘Di ko alam gagawin ko, corrupted isip ko. ‘Di ko din alam sasabihin ko. O-Kay, miss kita. I don’t know how to act happy kung palagi kong naiisip na uuwi ka na, aalis ka na, walang pamasahe, may gagawin ka, may gagawin ako, o pagod ka na. Nawala ang phone mo. How to text you? How to communicate? How to this and that! ‘Di ko alam. If only I can change everything. It hurts me every time na may nasasabi akong masakit. Oo, nasasaktan din ako, nahihirapan. ‘Di ko kasi alam kung pano babawiin yun. Gusto ko nalang umiyak sayo. I don’t have the guts to tell you everything. Siguro hihintayin ko nalang na sumabog ako. Sabi nila pag daw nakainom, malakas ang loob pero syempre ‘di ko gagawin yun. Ayoko matulad kay Bea na gagawin lahat makasama ka lang. Kaso yun yun e. Gagawin ko lahat makasama ka lang, kaya kapag wala akong magawa, sumasama loob ko. ‘Di ko alam. Masyadong magulo. Lahat nagiging komplikado. You’re a busy man, I know. And whatever you do, whatever happens, ‘di ko pa rin matanggap yun. I get jealous. I miss you baby. Alam kong nahihirapan ka. Pero masyado talagang magulo. Ayokong kontrahin yung mga lakad mo kasi alam kong walang mali dun. Pero.. Pero.. UGH! I don’t even know what am I writing about. :( naho-homesick lang siguro ako. March 20, I had a dream kung saan kasama kita. Yesterday morning, I woke up late. Kasabay nun yung ang tagal kong nakatulala. Malungkot. Naparam. Gusto kitang itext, tawagan, batiin, kulitin, kaso naalala ko na kahit anong gawin ko, ‘do mo yun mababasa. Ang lungkot lungkot ko. Tapos maalala ko hapon pa pala pasok mo. Noong umagang yun hanggang schl, ang lungkot lungkot ko. Bigat sa feelings! Sakitsa heart. ‘Di ko alam. Ngayon pagod ka na. ‘Di ko nanaman alam gagawin ko. Huli na ata ang lahat. So magsisisi nalang ako. Holy Week next week, asdfghjkl iyak na friend. Hay ‘di ko alam. Miss na kita. Miss ko na yung morning calls mo. Morning message at goodnight message. Walang humpay na I love you’s at lambing. Cellphone ko? Walang kwenta. Puro GM nalang. ‘Di ko alam. Bye. |